Parlak Yıldız (Şiir)

Parlak yıldız,

Ben düşerken avuçlarımdaki karanlığa

Ve kaybolurken geleceğim kanımın ılık kokusunda,

Kaçıp saklanmalısın samanyoluna ait yalnızlığına.

Parlak yıldız,

Veda etmelisin bana

Geri dönüş sözünü verdiğim yalanlarım arasında. 

Burada sadece biz varız.

Penceresine elma kokulu rüzgarlar vuran

Sisli dağın ardındaki odamız.

Başımı yasladığım göğsünün altında,

Ölüme yenik düşlerle örülü yatağımız.

Güneş gözlerimizde,

Burnumuzda kır çiçeklerinin ağıdı...

Hadi bana veda et,

Tenini sür parmaklarıma.

Çünkü dokunuşlar akılda kalır,

Tıpkı ölüm gibi.

Zamanını bekler,

Fakat elbet bir gün hatırındaki yerini alır.

İşte kayıp gidiyorum bir kuyruklu yıldız gibi...

Ardımda bıraktığım o yangın,

Nefessiz ve eksik o kadın...

John Keats ve sevgilisi Fanny için.

29 Haziran 2010

Ezgi Varol