...
Dedin ki; Ophelia,
Uzak bir deniz kentinde öldürdüğüm kadın!
Özledim sesinin dudaklarıma düşürdüğü neşeyi
Ve yıldızları, gün düşünce teninde uyanan.
...
Ezgi V.
Kumral kumsaldayım. Bütün hikâyelerin başladığı, güneşin doğduğu yer. Ojmah'nın kalbi.
şiir etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
şiir etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
2 Ocak 2014 Perşembe
21 Ekim 2013 Pazartesi
Parlak Yıldız (Şiir)
Parlak yıldız,
Ben düşerken avuçlarımdaki karanlığa
Ve kaybolurken geleceğim kanımın ılık kokusunda,
Kaçıp saklanmalısın samanyoluna ait yalnızlığına.
Parlak yıldız,
Veda etmelisin bana
Geri dönüş sözünü verdiğim yalanlarım arasında.
Burada sadece biz varız.
Penceresine elma kokulu rüzgarlar vuran
Sisli dağın ardındaki odamız.
Başımı yasladığım göğsünün altında,
Ölüme yenik düşlerle örülü yatağımız.
Güneş gözlerimizde,
Burnumuzda kır çiçeklerinin ağıdı...
Hadi bana veda et,
Tenini sür parmaklarıma.
Çünkü dokunuşlar akılda kalır,
Tıpkı ölüm gibi.
Zamanını bekler,
Fakat elbet bir gün hatırındaki yerini alır.
İşte kayıp gidiyorum bir kuyruklu yıldız gibi...
Ardımda bıraktığım o yangın,
Nefessiz ve eksik o kadın...
John Keats ve sevgilisi Fanny için.
29 Haziran 2010
Ezgi Varol
Etiketler:
bright star,
fanny brawne,
john keats,
keats,
parlak yıldız,
sr1,
şiir
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
.jpg)